<< Geri Yazdır
İntraabdominal İnfeksiyonlarda Klinik Sınıflandırma ve Etkenler

İntraabdominal İnfeksiyonlarda Klinik Sınıflandırma ve Etkenler

A. Seza İNAL1


1 Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi, İnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Anabilim Dalı,

Adana, Türkiye

Department of Infectious Diseases and Clinical Microbiology, Faculty of Medicine, Cukurova University,

Adana, Turkey

ÖZET

İntraabdominal infeksiyonlar (İAİ) ciddi mortalite ve morbidite nedenidir. İAİ tanısı düşünüldüğünde hastaya olası etkenleri kapsayacak ve gerekiyorsa kaynak kontrolünü sağlayacak bir tedavinin gecikmeden başlanması mortaliteyi azaltmaktadır. Bu nedenle İAİ düşünülen hasta hızla değerlendirilerek tabloya hangi risk faktörlerinin eşlik ettiğinin belirlenmesi başarılı bir antibiyotik tedavisi için esastır. Doğru tanıya giden yol, hastanın klinik durumu ve özelliklerinin iyi tanımlanmasından geçer ve hemen tümüyle klinik tabloya dayanır. İleri teknolojiye dayalı yöntemlerse genellikle tedavi bütününde önemli bir değişiklik yapmaz, hatta bazen gecikmeye yol açabilir. İAİ periton boşluğuna ulaşan mikroorganizmalara bağlı olarak, peritonun süpürasyonla sonuçlanan inflamatuvar yanıtıdır ve çeşitli hastalıklara bağlı olarak değişen şiddette gelişebilir. Hastalığın yayılım derecesine göre komplike olmamış ya da komplike olarak, hastalığın geliştiği yere göre toplum kökenli veya sağlık hizmetleriyle ilişkili şeklinde, sağlık hizmetlerine bağlı olan İAİ, operasyon sonrası (postoperatif) veya operasyonla ilişkisiz olma özelliklerine göre gruplandırılabilir. Peritonit tablosu intraabdominal lezyon olmaksızın gelişirse primer, intraabdominal bir perforasyon veya laserasyon sonucu gelişirse sekonder, primer ve sekonder peritonitin uygun tedaviye rağmen persiste etmesi tersiyer peritonit olarak kabul edilir. İAİ olgularında anaerop ve aerop karışık bağırsak florası izole edilmektedir. Başta gelen aerop izolatlar Escherichia coli, gram-negatif enterik basiller, Enterococcus türleri, anaerop patojenler ise Bacteroides fragilis grubu, Peptostreptococcus türleri ve Clostridium türleridir. Tedavinin başarısı için kültür ve görüntüleme sonuçları elde edilinceye kadar iyi bir klinik değerlendirmeyle ampirik antibiyotik tedavi seçimi şarttır.

Anahtar Kelimeler: İntraabdominal infeksiyon, Peritonit.

Geliş Tarihi: 07/03/2012 • Kabul Ediliş Tarihi: 12/03/2012

ABSTRACT

Clinical Classification and Pathogens in Intra-abdominal Infections

Intra-abdominal infections (IAI) are significant causes of morbidity and mortality. When IAI is suspected, prompt treatment which comprises both source control and antimicrobial therapy covering probable microorganisms can reduce mortality.  Therefore, rapid evaluation and determination of the risk factors of the patient with IAI is essential for a successful antimicrobial treatment. Diagnosis is almost entirely based on clinical examination and can be established correctly through detailed description of clinical status and presentation of the patient. Advanced technologic methods usually do not provide a significant benefit, but even may delay therapeutic interventions.  Intra-abdominal infection is a suppurative inflammatory reaction of the peritoneum due to microorganisms which extend peritoneal cavity and can arise changing severity due to underlying clinical conditions. IAI can be classified as uncomplicated or complicated according to the degree of the dissemination;  community acquired or health-care related due to origin of the disease; additionally, health-care related infections can be named as postoperatively or non-postoperatively according to intervention feature. Primary peritonitis occurs spontaneously with no identifiable abdominal lesion. Secondary peritonitis however, is due to perforation or laceration of the abdominal viscera. If a primary or secondary peritonitis persists after appropriate source control and antimicrobial therapy, it is defined as tertiary peritonitis. Mixed anaerobic and anaerobic flora can be recovered from IAI patients. The predominant aerobic isolates are Escherichia coli, gram-negative enteric bacilli, Enterococcus spp., whereas anaerobic pathogens are Bacteroides fragilis group, Peptostreptococcus spp., and Clostridium spp. A good clinical evaluation and empiric antibiotic coverage of the probable pathogens is mandatory for a successful therapy, till the imaging methods and microbiologic results are available.

Key Words: Intra-abdominal infection, Peritonitis.

Received: 07/03/2012 • Accepted: 12/03/2012

Yazışma Adresi/Address for Correspondence

Yrd. Doç. Dr. A. Seza İNAL

Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi

İnfeksiyon Hastalıkları ve

Klinik Mikrobiyoloji Anabilim Dalı

Adana-Türkiye

E-posta: asezainal@gmail.com

[ Tam metin ][ PDF ]
<< Geri Yazdır
 
 
Designed and developed by
Bu site hekimleri sağlık alanında bilgilendirmeye yönelik hazırlanmıştır. Sitede yer alan bilgiler tanı ve tedavi amaçlı kullanıldığında sorumluluk tamamen kullanıcıya aittir.
Tüm hakları 'ne aittir